Kağıttan Turna Kuşunun Etkileyici Öyküsü

Geçenlerde ablamla kağıt katlamaya merak saldık. Kağıttan gemiler, gömlekler yaptık. Araştırmaya devam ederken aklımıza kağıttan turna kuşu geldi. Hikayesi bizi o kadar etkiledi ki, sizlerle de paylaşmak istedim.

 Küçük Sadako'nun hikayesini anlatacağım sizlere. 

 Bilirsiniz Hiroşima'ya yapılan nükleer saldırıyı... Sadako ne yazık ki radyasyondan etkileniyor, yıllar sonra da kanser oluyor. 
Japon geleneğine göre kim kağıttan 1000 turna kuşu yaparsa, dileği gerçek olurmuş. Küçük Sadako iyileşmek için başlıyor kağıttan turna kuşu yapmaya. 
Sadako 644. turna kuşunu yaptıktan sonra hayata gözlerini yumuyor. Onu sevenler ise, Sadako'nun son dileğini gerçekleştirip, kağıttan turna kuşlarını 1000'e tamamlıyor. 
O günden sonra kağıttan turna kuşu, umudun, iyiliğin ve barışın simgesi haline geliyor.

 Sevgili Nazım Hikmet'in Sadako için yazdığı şiir:

 KIZ ÇOCUĞU
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.
Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.
Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.
Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.
Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.

 Var mısınız kağıttan 1000 turna kuşu yapmaya?

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Çalınmış Bir Hayat: Genie Wiley

Resim
Ne kadar şanssız olduğunuzu mu düşünüyorsunuz? Ne kadar kötü bir hayat yaşadığınızı? Buna tam anlamıyla karar vermeden önce Genie'nin hayat hikayesini okumaya var mısınız? İşte hiçbir suçu yokken, hayatı babası tarafından çalınan güzeller güzeli Genie'nin hikayesi: Genie Wiley Öyle bir hayat düşünün ki 13 yaşınıza kadar toplumdan izole olmuş bir şekilde yaşamışsınız, kapkaranlık bir odada küçük bir bebek yatağı ve lazımlıkla... Ne doğru düzgün birileriyle iletişime geçebiliyorsunuz, ne de dışarı çıkabiliyorsunuz. Ne zaman bir şeyler demeye kalksanız babanız tarafından* şiddete maruz kalıyorsunuz... Ne yürüyebiliyor, ne konuşabiliyorsunuz. Sevgiye, ilgiye ve bakıma aç bir şekilde 13 sene geçiriyorsunuz...
Devamı

Ayşe Teyze Anısına

''Ölüye mektup yazılır mı hiç?'' dedi. Oysa o benim için hala yaşıyordu. Ve hep yaşayacaktı. Bu yüzden hiç aldırış etmedim, yazmaya başladım ona bu mektubu. Sevgili Ayşe Teyze, Eminim ki bir daha asla senin gibi neşeli biriyle daha tanışamam. Sen eşsiz bir insansın. Bütün ömrüm, seni anmak ve özlemekle geçecek. Şimdi hayat sensiz çok boş. Mavişehir sensiz çok ıssız. Artık balkonda oturup, etrafındakilere gülücükler saçtığın o evin ışıkları yanmıyor. Vedalaştığımız günü hatırlıyorum. Bana ''kızım'' demiştin. Çok duygulanmıştım. Benim için basit bir kelime değildi çünkü bu. Biliyorum ki gittiğin yerde mutlusun, seni hep o güler yüzünle anacağım. Seni çok seviyorum. Sevgilerimle...
Devamı

HARİKULADE

( 03.04.2017)   Ağlıyordum, için için… Dertler başıma üşüşmüştü. Solgundum… Nasıl çıkacaktım bu işin içinden, nasıl kurtulacaktım? Karanlıktı. Eski küçük bir masanın üzerine oturmuş bir el arıyordum. Beni bu çukurdan kurtarsın diye. Hatta sevdiğim insanları hayal ediyordum. ‘’Gelecekler Dilayda, biri olmazsa diğeri.’’ Ama gelmiyorlardı işte. Onlara en çok ihtiyacım olduğu zamandı ama kimse yoktu. Sonra birden karanlık aydınlandı. ‘’Dilayda niye ağlıyorsun?’’ dedi. Başıma gelenleri bir çırpıda anlattım. Sevgi dolu yüreğiyle saçımı okşadı. Birden yüreğimin saf sevgiyle dolduğunu hissettim. Hala gözümden yaşlar akıyordu, başım önüme eğikti. Merhamet dolu, kadife sesiyle benimle konuşmaya çalışıyordu ama ben ağlamakla meşguldüm. Kafamı o çukurdan kaldırmıştım ki ‘’Çaresi olmayan şeyler için ağlanır.’’ dedi. ‘’Ağlama, sakın canını sıkma.’’ Öyle bir minnet duygusu oluşmuştu ki içimde ona karşı. İnsanlar onu nasıl üzmeye kıyardı diye düşünmekten kendimi alamıyordum… Sanki...
Devamı