Neo Bakış Açısı

Youtube'da takip ettiğiniz kanallar var mı? Bana soruyorsanız benim takip kanallar var. Şans eseri tanımaya başladığım bir kanaldan bahsedeceğim bugün sizlere. İşte yazımın konusu: Neo!

Efe'yi tanıyorsunuzdur, televizyonda veya sosyal medyada görmüşsünüzdür. Tanıdık gelmediyse şöyle diyeyim Çitos Efe. Takip etmekten büyük zevk aldığım Pedagog Sevil Yavuz'un Efe hakkında yazdıklarını okuduktan sonra ''Başka kim bu durum hakkında ne demiş, ne yazmış'' diye araştırmaya başladım ve Sadık Toprak'ın Youtube kanalı olan Neo'ya denk geldim. Bir video derken diğerine, ondan bir başkasına derken böyle böyle art arda videolarını izlemeye başladım. Eski yazılarımdan bilirsiniz Felsefe dersine olan sevgimi. Sadık Toprak da felsefe öğretmenliği okuyor (bir süreliğine kaydını dondurmuş), çizim yapmayı seven, insanları sürü psikolojisinden çıkartıp düşündürmeyi, aklını kullandırmayı isteyen bir dost. Her videosuna ''Merhaba dostlarım ben Neo! Kanalıma hoş geldiniz. Bugün nasılsınız bakalım? Umarım iyisinizdir. Beni soracak olursanız...'' diye başlar ve devam eder. Kanalı diğer bütün Youtube kanallarından farklı ve özeldir. Her daim barıştan yanadır, toplumsal eleştiri yapar. İnsanları düşündürmeye sevk eder ve maillerime geri dönüş yapacak kadar da mütevazi bir insandır benim nazarımda Neo!

Kattığı farklı bakış açısı için teşekkür ediyor ve kanalını gezmenizi öneriyorum.
https://www.youtube.com/channel/UC0Mlls1-bCBxyQqXPk_Q6vQ/featured

Yorumlar

  1. Adsız3 Kasım 2017 03:55

    Önerini değerlendireceğim Neo'yu merak ettim doğrusu
    Bülent Hoca

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Çalınmış Bir Hayat: Genie Wiley

Resim
Ne kadar şanssız olduğunuzu mu düşünüyorsunuz? Ne kadar kötü bir hayat yaşadığınızı? Buna tam anlamıyla karar vermeden önce Genie'nin hayat hikayesini okumaya var mısınız? İşte hiçbir suçu yokken, hayatı babası tarafından çalınan güzeller güzeli Genie'nin hikayesi: Genie Wiley Öyle bir hayat düşünün ki 13 yaşınıza kadar toplumdan izole olmuş bir şekilde yaşamışsınız, kapkaranlık bir odada küçük bir bebek yatağı ve lazımlıkla... Ne doğru düzgün birileriyle iletişime geçebiliyorsunuz, ne de dışarı çıkabiliyorsunuz. Ne zaman bir şeyler demeye kalksanız babanız tarafından* şiddete maruz kalıyorsunuz... Ne yürüyebiliyor, ne konuşabiliyorsunuz. Sevgiye, ilgiye ve bakıma aç bir şekilde 13 sene geçiriyorsunuz...
Devamı

Ayşe Teyze Anısına

''Ölüye mektup yazılır mı hiç?'' dedi. Oysa o benim için hala yaşıyordu. Ve hep yaşayacaktı. Bu yüzden hiç aldırış etmedim, yazmaya başladım ona bu mektubu. Sevgili Ayşe Teyze, Eminim ki bir daha asla senin gibi neşeli biriyle daha tanışamam. Sen eşsiz bir insansın. Bütün ömrüm, seni anmak ve özlemekle geçecek. Şimdi hayat sensiz çok boş. Mavişehir sensiz çok ıssız. Artık balkonda oturup, etrafındakilere gülücükler saçtığın o evin ışıkları yanmıyor. Vedalaştığımız günü hatırlıyorum. Bana ''kızım'' demiştin. Çok duygulanmıştım. Benim için basit bir kelime değildi çünkü bu. Biliyorum ki gittiğin yerde mutlusun, seni hep o güler yüzünle anacağım. Seni çok seviyorum. Sevgilerimle...
Devamı

HARİKULADE

( 03.04.2017)   Ağlıyordum, için için… Dertler başıma üşüşmüştü. Solgundum… Nasıl çıkacaktım bu işin içinden, nasıl kurtulacaktım? Karanlıktı. Eski küçük bir masanın üzerine oturmuş bir el arıyordum. Beni bu çukurdan kurtarsın diye. Hatta sevdiğim insanları hayal ediyordum. ‘’Gelecekler Dilayda, biri olmazsa diğeri.’’ Ama gelmiyorlardı işte. Onlara en çok ihtiyacım olduğu zamandı ama kimse yoktu. Sonra birden karanlık aydınlandı. ‘’Dilayda niye ağlıyorsun?’’ dedi. Başıma gelenleri bir çırpıda anlattım. Sevgi dolu yüreğiyle saçımı okşadı. Birden yüreğimin saf sevgiyle dolduğunu hissettim. Hala gözümden yaşlar akıyordu, başım önüme eğikti. Merhamet dolu, kadife sesiyle benimle konuşmaya çalışıyordu ama ben ağlamakla meşguldüm. Kafamı o çukurdan kaldırmıştım ki ‘’Çaresi olmayan şeyler için ağlanır.’’ dedi. ‘’Ağlama, sakın canını sıkma.’’ Öyle bir minnet duygusu oluşmuştu ki içimde ona karşı. İnsanlar onu nasıl üzmeye kıyardı diye düşünmekten kendimi alamıyordum… Sanki...
Devamı