Karanlığın İçindeki Umut

                                                                                                 22.02.2017

Her şey insanda başlıyor. İyilik, kötülük, merhamet, vicdan kısaca her şey…

Arkadaşların, ailenin, çevreninde etkisi var; ama aslında her şey insanın kendisinde başlayıp, son buluyor. İyi bir ailenin içinde yetişen her insanın iyi kalpli, ilgisiz bir ailenin içinde yetişen her insanın kötü kalpli olmasını beklemiyorum ben. Her şeyden önce insanda vicdanı bekliyorum. Kendinden farklı olanı dışlamak yerine, onu olduğu gibi kabul etmesini bekliyorum.

Karşısındakini kötülükle suçlayan, bununla ilgili imalarda bulunan insan, dönüp aynaya bakabiliyor mu? ‘’Karşıma keşke benim gibi insanlar çıksa.’’ diyebiliyor mu?

Ben en büyük örneği kendimden vereceğim. Sırf çıkar üzerine kurulu sahte arkadaşlıklarım yok diye, içimden nasıl geliyorsa öyle davrandığım için beni yalnızlığa mahkum ettiklerini düşünüyorlar. Bilmiyorlar ki benimle aynı tarafa bakan insanlar hala var. Önemli olan, onlara inanmak.

Dünyayı sevgi, tebessüm kurtaracak. Çıkarsız kalbin en içinden gelen tebessümler… Farklılıklarımız uzaklaştırmayacak bizi, aksine farklılıklarımıza rağmen aynı tarafa bakmaya devam edeceğiz, kötülere inat!

Dünyanın en zor savaşıymış, kendin olarak kalabilmek. Ben bu savaşa başlayalı uzun zaman oldu, inanıyorum kazanan ben olacağım. Her şeye rağmen, bu karanlığın içinde bile bir ışık zerresi görüyorum. Bu karanlıkta o ışığın nereden geldiğini bulmak zor; ama imkansız değil.

İnanıyorum bir gün insanların kalbine dokunmayı da başaracağım. Dünyayı İYİLİK kurtaracak!